Toen ze gisteren op haar motor door de omgeving scheurde, zag ze iets in het gras.
Nouja, iedereen weet toch dat je niet van paddenstoelen moet eten, maar zei probeerde toch een stukje. En nog een stukje. En nog een stukje. Tot ze merkte, dat de paddenstoel groter werd.
Maar de paddenstoel was niet groter geworden, ze was gekrompen door het eten van die paddenstoel.
Ieder ander normaal mens, zou nu stoppen met eten, maar Jessica niet.
De paddenstoel was zo lekker en omdat ze bleef krimpen, was er ook steeds meer paddenstoel over.
Dus ze bleef maar eten en eten, tot ze merkte dat opeens de paddenstoel weg was, ze had hem zeker niet helemaal kunnen opeten, daar was ze ondertussen te klein voor.
Maar oh jee, wat zag ze nu weer. Tot haar verbazing had ze zoveel van de paddenstoel gegeten, dat ze weer gegroeid was en niet zoon klein beetje.
Lang de weg stond een oude stoel, waar ze even van de schrik wilde bijkomen.
Maar die stoel paste helemaal niet meer.
Gelukkig lagen er nog kruimeltjes van de paddenstoel op haar kraag, die ze kon opeten tot ze weer normale grote was.
Bah wat is die meid eigenwijs zeg.
